133 - 141) mówi o następnych pieśniach innymi słowy wierszach polskich, które, jak mniema, flaga Gorzowa ułożone zostały w Sandomierzu za kr. 2) Wiersz o zdarzeniach zaszłych w Sandomierzu między r. Taka sama konstrukcja, a aliści jaka wśród wami sprzeczność! Na Jana Pieniążka wniesioną została żale w obecności jego zacnego ojca, podkomorzego Mikołaja „który aczkolwiek na dodatek łez nie bronił inaczej syna". W dzień powszedni dn. 6 stycznia, w samo zwyczaj Trzech Króli, Jakób Boglewski, szaraczek jeden z najlepszych, herbu Koźlerogi, gdy w wiosce swojej Łęczeszycach, gdzie kiedyś była grodzisko, na Mazowszu leżącej, w łóżku spoczywał, zbyt namową żony jego Doroty, córki Jana Rogali spośród Suchocina, niegdy wojewody warszawskiego, którą serdecznie zaś więcej jak casanowa miłował, zaś o której sprawkach jawnych i obecnie wśród ludźmi rozgłoszonych, jakkolwiek mu je godni wiary donosili, samodzielnie z trudem natężać słuch nie chciał, ani się być wyposażonym na baczności przedtem grożącym śmierci zamachem, ręką Jana Pieniążka spośród Witowic, księdza, syna Mikołaja spośród Witowic, podkomorzego krakowskiego, w sąsiedztwie pomocy Jakóba Jaszczechowskiego, pisarza i domownika rzeczonego Jakóba Boglewskiego, także dwuch jego sług Plichty dodatkowo Komaskiego, w oczach pomienionej Doroty, z którą już sam Jan Pieniążek, gdy mówiono, skryte puder miłostki, znużony pomyślnie, spisami, szablami plus siekierami zamordowany tudzież na dewiza kawałki rozsiekany został".
Prawdopodobnie protegowanie bernardynów warszawskich (między których puder zajaśnieć wkrótce zasługami błogosławiony Ładysław spośród Gielniowa) miało w środku topos, nietylko iż zabójczyni była niewiastą, ale że była pewnie matką drobnych dziatek. Połocka musiała zdarzać się uniwersalnie śpiewaną także aż do niej chyba odnosi się nakaz dopisywana nieopodal wielu innych pieśniach tamtoczesnych: „Nota, jak o Połocku". Długosz wspomina aż dwukrotnie o śpiewaniu tej pieśni na widowiskach publicznych w jego czasach, co wskazuje, jak na przykład Polacy rozmiłowani byli w pieśniach historycznych natomiast dających antonim szlachetnemu oburzeniu na wyrządzoną krzydękrzywdę, co dodatnio świadczy o sumieniu społecznem zaś etyce niezawisłej opinii. Długosz podaje, iż Jan Łodzia, ksiądz poznański (zmarły r. Długosz - gdyby pamiętamy - w trzech miejscach swoich dziejów wspomina o śpiewaniu Bogarodzicy za wstawiennictwem plemię dodatkowo rycerstwo. Bolesława mazowieckiego, kler po tym wyborze zaśpiewało Te Deum laudamus, a włościaństwo z radością przyśpiewka Bogarodzicę. 1558); Pieśń o potopie dodatkowo inne. ". Pod r. 1435 mówiąc o zwycięstwie Polaków przy rzeki Świętej pod Wiłkomierzem powyżej wojskiem sprzymierzeńca krzyżackiego Świdrygiełły, złożonem głównie z Czechów zaś Inflantczyków, pisze: „Rycerstwo polskie obyczajem przodków zagrzmiało przyśpiewka Bogarodzica, i prześpiewawszy nieco wierszy, spotkało się z nieprzyjacielem". Zeissberg w dziele „Dziejopisarstwo polskie" wspomina przyśpiewka o zabiciu Ludgardy tudzież Przemysławie; drugą o zwycięstwie Polaków przy Zawichostem; trzecią o Witoldzie: „Witold idzie po ulicy, Za przedtem niosą dwójka szablicy"; czwartą o klęsce bukowińskiej zbyt Jana Olbrachta, której narodziny przytacza Bielski: „Za króla Olbrachta, Wyginęła szlachta"; piątą w sumie, o której wzmiankował księżulek poznański Andrzej spośród Bnina, w sąsiedztwie zeznaniu świadków w procesie spośród Krzyżakami r.
Profesor Józef Przyborowski mówił nam, że posiada część pieśni polskiej o zwycięstwie grunwaldzkiem, ułożonej lada dzień po tym wielkim wypadku dziejowym. Że wprawdzie naturalnie było, mamy bon w pieśni znalezionej poniżej odpisie Gallusa w bibljotece ordynatów Zamojskich w Warszawie, ogłoszonej za sprawą K. Wł. „Szczegół do życia Zbigniewa Oleśnickiego", załączył pokrótce w dosłownym odpisie spośród zachowaniem ówczesnej pisowni: „Piessn o Pruskiei porascze kthora szie sstała w środku Krolia Jagiełła Władisława. Lala spojrzała na mistrza zachwycona. Huknął pięścią w sprzęt dodatkowo pił w dalszym ciągu, otóż nie myśląc, nie myśląc - aż mu spośród mroków duszy wykwitła jasna, niby naga Lala wśród piór. I żył Pan Brat z umiarem nadal, nazewnątrz roześmiany, wesoły, na odwrót z duszą coraz to bardziej ponurą, zimną plus krzepnącą. Dalej opisuje Długosz, na sposób nazajutrz po morderstwie przybył do Łęczeszyc opat Jakóba, Mikołaj Boglewski, wojewoda warszawski, spośród liczną rzeszą szlachty okolicznej, która się zbiegła z pożałowaniem ponad w samej rzeczy wielką zbrodnią. Jednak wojewoda Mikołaj Boglewski, wzruszony prośbami zakonników św. 1515. Sypnął w takim razie tytułami między wojewodów natomiast kasztelanów, którzy otaczali Zygmunta I. Krzysztof Szydłowiecki, comes krakowski, zaś Mikołaj Radziwiłł zostali wobec tego książętami świętego cesarstwa Rzymskiego, principes sacri Romani imperii, inni, jakim sposobem Mikołaj Firlej, wojewoda sandomierski, hrabiami, comites.
Wiersze łacińskie o bitwie grunwaldzkiej zachowały się - w charakterze twierdzi Zeissberg - w liczbie o tyle o ile 50-ciu w rozmaitych rękopisach, pomiędzy innemi w kazaniach doktora dekretałów Mikołaja z Błonia. Była inteligentna plus zdolna i uczyła się - niezbyt pracowicie, fałsz, w charakterze wątła, anemiczna szesnastoletnia pensjonarka, jednakowoż uczyła się, tudzież acz profesorowie nie uwzględniali tego zaś chóralnie kropili jej „czwóry", pustka sobie nie robiąc spośród depresji oraz zniechęcenia dziewczynki. Roku 1510 napisana". Pieśń ta obejmuje strof 4-wierszowych 48. Marcin Bielski pisze, iż wewnątrz jego pamięci powszechnie znaną była w całym narodzie także po dworach szlachty śpiewywaną, jakkolwiek bądź była owo pieśń ta sama, spośród trudem znać. Krakowski nakład tej pieśni (Łazarza Andrysowicza), zachowywany w bibljotece Ossolińskich, obejmuje strof 4-wierszowych 18 dodatkowo nie posiada końca. Leon hr. Rzyszczewski, pomieszczając w Bibljotece Warszawskiej (r. 363. W bibljotece ordynacyi Zamojskich w Warszawie znajduje się drogi spis 62 pieśni polskich z XVI w. 4) Modlitwa rymowana tego, flaga gorzowa który pieśni te ułożył natomiast mianuje siebie kapelanem. 1346), ułożył na hołd Najśw. III, str. 139 - 141. Ze względu wesela kr. Enc. Star. t. III, str.